Όπως είναι γνωστό η χώρα μας λατρεύει τις
υπερβολές. Έτσι για παράδειγμα ποτέ δεν ευχόμαστε ένα σκέτο «Χρόνια Πολλά».
Συνήθως συνοδεύουμε και με κάτι άλλο ανέφικτο. Για παράδειγμα λέμε «Χρόνια
πολλά χιλιόχρονος». Είναι δυνατόν να ζήσει κανένας χίλια χρόνια; Φυσικά και
όχι. Το σπορ της υπερβολής στις ευχές λοιπόν το εξασκούμε παραδοσιακά. «Να
ζήσεις σαν τα ψηλά βουνά», «να είσαι γερός σαν ταύρος», «Ο θεός να μου κόβει
χρόνια να του δίνει μέρες» και άλλα πολλά. Φανταστείτε λοιπόν την έκπληξη μου
όταν τις προάλλες που είχα τα γενέθλια μου, ένας αγαπημένος φίλος μου ευχήθηκε
μέσω facebook. «Χρόνια πολλά. Να ζήσεις να γεράσεις, να πάρεις
σύνταξη». Έβγαλε δηλαδή το «Χιλιόχρονος» ή έστω «εκατόχρονος» και έβαλε τη
σύνταξη στη διαδικασία της ευχής. Με την ίδια προφανώς πιθανότητα εκπλήρωσης.
Σημεία των καιρών θα μου πει κάποιος. Απλώς μια απορία θέλω να κάνω. Ποιο είναι
το επόμενο βήμα κατάθλιψης; Θα τηλεφωνούμε στους φίλους μας στην ονομαστική
τους γιορτή και θα λέμε «Χρόνια σου πολλά. Εύχομαι ολόψυχα να έχεις κάθε μέρα
φαΐ στο τραπέζι σου»; Ή θα λέμε «Χριστός Ανέστη. Καλή ιατρική περίθαλψη»; Μη
γελιέστε. Αυτό δεν το κάναμε ούτε την κατοχή, ούτε στην τουρκοκρατία, τότε που
κυριολεκτικά κάποιοι πέθαιναν από την πείνα ή τις κακουχίες. Τι θα κάνουμε
τότε; Ας κάνουμε ότι κάναν οι Έλληνες σε όλες τις δύσκολες στιγμές. Να
ευχόμαστε «Καλή Λευτεριά». Μα είμαστε σκλαβωμένοι; Θα πει κανείς. Εγώ δεν ξέρω.
Όπως αισθάνεται ο καθένας.
Υ.Γ. Ελεύθερος -η –ο αυτός που δεν υπόκειται στη βούληση
άλλου, που πράττει σύμφωνα με τη δική του βούληση, χωρίς να εμποδίζεται ή να
καθοδηγείται από άλλον. ANTΙΘΕΤΟ υπόδουλος, υποδουλωμένος.
